Royal Opera Festival od swej pierwszej edycji w 2019 roku ustanowił włoskiego geniusza stylu Belcanto – Gioacchino Rossiniego, głównym artystą, wokół którego i na którym opiera się koncepcja szerszego pokazania muzyki i jej ponadczasowych zależności. Jednym z ważniejszych celów, jakie przyświecają organizatorom jest przywracanie kulturze zapomnianych dzieł, stąd w programie znalazły się dzieła mało znane melomanom lub wręcz nigdy jeszcze w Polsce nie wystawiane.
Nasz Festiwal adresowany jest do zróżnicowanej pokoleniowo publiczności i w swojej nadrzędnej idei chce przekonać szerokie audytorium, że kultura wysoka jest niezbędna dla współczesnego człowieka, a odkrywanie jej walorów poprzez eksponowanie międzynarodowych konotacji muzycznych i odkrywanie artystów nieznanych bądź zapomnianych, ten cel tylko wzmacnia.
Royal Opera Festival to wydarzenie cykliczne, organizowane od 2019 roku i z każdą edycją ma ambicje przedstawienia mało znanej twórczości samego Rossiniego (w 2019 roku była to opera Tancred zaledwie 3 razy grana w Polsce od czasu swego powstania w 1813 roku, w 2021 dwa dzieła: Jedwabna drabinka oraz Elżbieta, królowa Anglii, a w 2022 planowane są aż trzy takie dzieła Armida, Adina oraz Hermiona). W ramach swego rodzaju kontrastu do mniej znanych utworów czy artystów, widzowie będą mogli również przypomnieć sobie jedną z bardziej znanych symfonii Josepha Haydna: La Passione.
Całkowitą nowością w tym roku będzie Akademia Belcanto – warsztaty mistrzowskie dla młodych śpiewaków, którzy będą mieli okazję nie tylko uczyć się pod okiem znakomitych artystów, ale i wspólnie z nimi wystąpić w Adinie Gioacchino Rossiniego. Royal Opera Festival w 2022 roku to ponowna współpraca: z Belcanto Opera Festival, Rossini in Wildabad i Filharmonią im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, gdzie prezentowanych będzie większość muzycznych zdarzeń.

Ugruntowana od trzydziestu jeden lat pozycja festiwalu na mapie kulturalnej Niemiec i Europy. Festiwal jest jednym z dwóch najważniejszych wydarzeń poświęconych twórczości Rossiniego na świecie, a jego najwyższa ranga artystyczna niezaprzeczalna. Festiwal odbywa się w przepięknym, położonym w Szwarzwaldzie kurorcie zdrojowym – Bad Wilbad (land Badenii-Witenbergii). Dyrektorem Generalnym Festiwalu jest znany w Europie niemiecki reżyser Jochen Schönleber, Dyrektor Artystyczny to znakomity Antonio Fogliani, wiodący obecnie na świecie dyrygent włoskiej opery. Światowej sławy soliści.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CZWARTA EDYCJA
2022
Kraków

Pomysłodawcą Royal Opera Festival jest krakowskie Stowarzyszenie PASSIONART, które od 8 lat, w zgodzie ze swoją nazwą, z największym możliwym zaangażowaniem, organizuje duże i kameralne przedsięwzięcia kulturalne najwyższej próby.

Idée fixe organizacji, to kształtowanie wrażliwego społeczeństwa obywatelskiego w oparciu o działalność kulturalną i edukacyjną, a także wspieranie twórczości, pielęgnowanie tradycji, oraz popularyzowanie muzyki klasycznej. Dzięki ciekawej i zróżnicowanej formie przekazu organizowane przez PASSIONART wydarzenia obejrzało już kilkadziesiąt tysięcy widzów na terenie Polski i Europy.

Na przestrzeni lat zaufały nam liczne instytucje: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowe Centrum Kultury, Instytut Pamięci Narodowej, Urzędy Marszałkowskie Województw Małopolskiego, Podkarpackiego i Świętokrzyskiego, liczne renomowane festiwale i instytucje kultury.

O poziomie realizowanych przez PASSIONART produkcji, świadczą liczne nagrody i wyróżnienia. Dwa z nich napawają nas szczególną dumą. Działający przy Stowarzyszeniu zawodowy zespół Górecki Chamber Choir został dwukrotnie nominowany do nagrody Fryderyka: za album „Z pieśni kościelnych” Henryka Mikołaja Góreckiego, oraz we współpracy z Filharmonią Warminsko-Mazurską za album „Quo Vadis” Feliksa Nowowiejskiego.

Jesteśmy przekonani, że nasza najnowsza propozycja kulturalna zaspokoi Państwa oczekiwania i wpisze się w ideę konstytuującą Markę Małopolska: harmonijnie łącząc mądry i przemyślany produkt kulturalny na najwyższym poziomie skierowany do wysublimowanego widza z fantazją i polotem, jaki gwarantuje obcowanie ze sztuką, a zwłaszcza z operą.

Lokalizacje 2022

Trudno znaleźć miejsce bardziej kojarzące się z operą niż Rzym, który niemal od początku wykształcenia się tego gatunku muzycznego należał do jej najważniejszych ośrodków. To właśnie tam w 1671 roku powstał jeden z pierwszych teatrów operowych na świecie. Również Gioacchino Rossini przez pewien czas był związany z tym miastem – skomponował kilka oper dla tamtejszego teatru.

Miejscem silnie związanym z muzyką jest też jeden z najstarszych rzymskich kościołów – bazylika Santa Maria in Trastevere, którego zabytkowe wnętrze charakteryzuje doskonała akustyka, podnosząca walory każdego odbywającego się w niej koncertu. Wieczne Miasto jest zatem miejscem idealnie wpisującym się w ideę Royal Opera Festival – łączącym operę, Rossiniego oraz Józefa Michała Poniatowskiego, który właśnie tutaj przyszedł na świat.

RZYM – MIASTO FESTIWALU

KRAKÓW - MIASTO FESTIWALU

Związki Krakowa z operą sięgają roku 1628, kiedy to jedna z podwawelskich drukarni wydała pierwsze libretto operowe  w języku polskim. Od tego czasu opera cieszy się niesłabnącą sympatią krakowian, o czym świadczą wypełnione po brzegi sale Opery.  

Nie ma lepszego miejsca dla premiery Festiwalu jak Teatr Słowackiego, który od XIX w. zacnie służy temu gatunkowi muzyki. Spektakle operowe odbywały się na scenie miejskiego teatru dzięki przyjazdom do Krakowa zespołu Opery Lwowskiej, które miały miejsce regularnie w latach 1872-1918.

Nawiązanie do dawnej tradycji operowej Teatru Słowackiego, wystawianiem dzieł Gioacchino Rossiniego, jest z pewnością trafnym połączeniem genius loci z wybitnymi dziełami włoskiego kompozytora

Spektakle : „Tankred” Gioachino Rossiniego

Teatr Juliusza Słowackiego w Krakowie: 30 czerwca 2019 godz. 19.00


Koncerty z okazji 200 rocznicy urodzin Stanisława  Moniuszki w ramach pierwszej edycji

Royal Opera Festival

Bazylika Franciszkanów w Krakowie: 21 czerwca 2019 godz. 20.00

WSTĘP WOLNY!

Msza F-Dur Józefa Michała Poniatowskiego

Rzym, Santa Maria in Trastevere: 23 czerwca, godz. 19.00


 

Druga lokalizacja Festiwalu, uzdrowisko Szczawnica, także nie jest przypadkowa. Stanowi swoistą oś symetrii dla Festiwalu Bad Wildbad, który przed laty ukształtował się w tym mieście na pamiatkę tam włoskiego kompozytora. Oba miasta więc mają rys bliźniaczy ze względu na ich kuracyjny charakter.

Polskie doświadczenia jasno pokazują, że publicznść docenia, a nawet uwielbia te kurorty, zwłaszcza w porze letniej, a wydarzenia kulturalne odbywające się w tym czasie cieszą się ogromną popularnością.

Szczawnica ma szansę, podobnie jak Krynica, rozwinąć skrzydła w dziedzinie popularyzacji muzyki klasycznej, a w perspektywie dalszej także i inne tereny Małopolski.

SZCZAWNICA - MIASTO FESTIWALU

Kontakt

O nas

Program Czwartej Edycji

Artyści

ROF

Twój e-mail:
Treść wiadomości:
Wyślij
Wyślij
Formularz został wysłany — dziękujemy.
Proszę wypełnić wszystkie wymagane pola!

Katarzyna Coufał

dyrektor Festiwalu

dyrektor@royaloperafestival.com

Partner Główny / Main Partner

Marszałek MAŁOPOLSKI Witold Kozłowski zaprasza

na IV Edycję ROF

Rossini in Wilbad Belcanto Festival – Współpraca z Festiwalem o ugruntowanej renomie

Ugruntowana od trzydziestu jeden lat pozycja festiwalu na mapie kulturalnej Niemiec i Europy. Festiwal jest jednym z dwóch najważniejszych wydarzeń poświeconych twórczości Rossiniego na świecie, a jego najwyższa ranga artystyczna niezaprzeczalna. Znakomite wydawnictwa CD i DVD (współpraca z renomowaną firmą NAXOS). Transmisje radiowe i TV. Festiwal odbywa się w przepięknym, położonym w Szwarzwaldzie kurorcie zdrojowym – Bad Wilbad (land Badenii-Witenbergii). Dyrektorem Generalnym Festiwalu jest znany w Europie niemiecki reżyser Jochen Schönleber, Dyrektor Artystyczny to znakomity Antonio Fogliani, wiodący obecnie na świecie dyrygent włoskiej opery. Światowej sławy soliści.

Magdalena Kiwior

biuro festiwalowe

pr@royaloperafestival.com

Karolina Jacek

biuro festiwalowe

biuro@royaloperafestival.com

Diletta Scandiuzzi - Tankred

Jej kariera muzyczna rozwinęła się po zakończeniu studiów, które prowadziła na wielu kierunkach: gry na fortepianie, śpiewu, języków obcych oraz Tecniche Artistiche dello Spettacolo” na Uniwersytecie „Cà Foscari” w Wenecji. Rozpoczynała ją partiami solowymi jako sopranistka w „La sonnambula” jako Amina, „Le Nozze di Figaro w roli Susanny czy w „Die Zauberflöte” jako Papagena. Można było usłyszeń ją na deskach wielu wspaniałych teatrów, w wielu krajach: Francji, Chile, Japonii, Kanadzie. W trakcie pracy nad swoimi umiejętnościami, jej głos ewoluował w niesamowity mezzosopran. Od tego czasu jej kariera przyspieszyła i mogła kreować role: Despiny w „Così fan tutte”, Stephano w „Romeo i Julii”, Cherubino w „Le Nozze di Figaro” i wiele innych. 


 

Maciej Drużkowski – baryton

Po ukończeniu Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie śpiewu solowego dr hab. Jacka Ozimkowskiego, doskonalił swoje umiejętności wokalne uczestnicząc w wielu kursach mistrzowskich oraz warsztatach wokalnych prowadzonych m. in. przez: prof. Ryszarda Karczykowskiego, Dariusza Grabowskiego, Paula Esswooda, dr Marka Rzepkę. Debiutował w 2009 r. rolą Achilla w operze Juliusz Cezar w Egipcie (G. F. Haendel). Następnie kreował m. in. partie: Schaunarda w Cyganerii (G. Puccini), Germonta w Traviacie (G.Verdi) oraz liczne solowe partie oratoryjne. W dorobku artystycznym ma liczne nagrania radiowe i płytowe w tym pierwsze w historii nagranie Mszy łacińskiej Des-dur Stanisława Moniuszki.


 

Katarzyna Guran - sopran

Z wyróżnieniem ukończyła klasę śpiewu wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Od tego czasu nieustannie doskonali swoje umiejętności wokalne pod okiem znakomitych profesorów. W 2010 roku zadebiutowała w koncertowym wykonaniu „Parsifala” Ryszarda Wagnera, pod batutą Gabriela Chmury jako jedna z Kobiet Kwiatów. Można ją było również usłyszeć w roli Papageny w Czarodziejskim flecie (W. A. Mozarta) w Operze Krakowskiej. Od 2014 r. współpracuje z Teatrem Muzycznym „IWIA” gdzie występuje w spektaklach i rewiach operetkowych. Wokalistka projektu „Nocą Umówieni”.


 

Bartłomiej Chorąży - tenor

Jego muzyczna droga rozpoczęła się od gry na altówce, jednak z biegiem czasu rozpoczął swoją karierę wokalną. Swoje umiejętności szkoli pod okiem dr hab. Jacka Ozimkowskiego, a także współpracuje z Dariuszem Grabowskim. W dorobku artystycznym można wyróżnić partie solowe w kantatach J.S. Bacha oraz Mszy Koronacyjnej C-dur W.A. Mozarta, jak również partie z oper Wesele Figara, Rigoletto czy Traviata. Występował podczas wielu festiwali m. in.: na Festiwalu Misteria Paschalia - wykonując dzieła z Polskiej i Angielskiej literatury baroku, Actus Humanus - wykonując dzieła Bartłomieja Pękiela, czy podczas Międzynarodowego Festiwalu im. G. G. Gorczyckiego – prezentując wraz z Ensemblem Cracow Royal Singers dzieła Polskich mistrzów muzyki barokowej.


 

Joanna Święszek – mezzosopran

Koncertuje w kraju i zagranicą jako solistka i kameralistka, specjalizująca się w repertuarze oratoryjno-kantatowym i pieśniach. Z wyróżnieniem ukończyła studia wokalne w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Agnieszki Monasterskiej oraz studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracuje na stałe z zespołem Octava Ensemble pod dyrekcją Zygmunta Magiery. Współpracuje również z zespołem Collegium Zieleński pod dyrekcją Stanisława Gałońskiego, z którym nagrała dzieła wszystkie Mikołaja Zieleńskiego, album nagrodzony Fryderykiem oraz L'Orphée D'Or, a także innymi zespołami, takimi jak Filharmonia Krakowska, Górecki Chamber Choir, Chór Polskiego Radia.


 

Przycisk

Marek Pawełek – organista

Ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej w Krakowie na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej. Umiejętności gry na organach rozwijał pod kierunkiem prof. Andrzeja Białko. W 2015 zostały wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne jego opracowania kolęd, które zostały nagrane na płytę przez Chór Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W 2016 roku był głównym organistą podczas centralnych uroczystości Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Brał udział w wielu koncertach i festiwalach organowych organizowanych w całej Małopolsce. Realizując partie organów dokonał wielu nagrań fonograficznych muzyki solowej, chóralnej i kameralnej. Od 2016 pracuje w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej II stopnia.

Zobacz cennik

 

Druga lokalizacja Festiwalu, uzdrowisko Szczawnica, także nie jest przypadkowa. Stanowi swoistą oś symetrii dla Festiwalu Bad Wildbad, który przed laty ukształtował się w tym mieście na pamiątkę tam włoskiego kompozytora. Oba miasta więc mają rys bliźniaczy ze względu na ich kuracyjny charakter. Polskie doświadczenia jasno pokazują, że publiczność docenia, a nawet uwielbia te kurorty, zwłaszcza w porze letniej, a wydarzenia kulturalne odbywające się w tym czasie cieszą się ogromną popularnością. Szczawnica ma szansę, podobnie jak Krynica, rozwinąć skrzydła w dziedzinie popularyzacji muzyki klasycznej, a w perspektywie dalszej także i inne tereny Małopolski.

 

SZCZAWNICA – MIASTO FESTIWALU

Witold Kozłowski

Marszałek Województwa Małopolskiego

Witold Kozłowski

Marszałek Województwa Małopolskiego

Joanna Radziszewska-Sojka - sopran

Naukę śpiewu realizowała pod okiem profesorów zarówno w Polsce, jak i w Niemczech. Jest laureatką Trzeciego Międzynarodowego Konkursu Muzyki Dawnej „Canticum Gaudium”. Pierwszy występ na gruncie muzyki operowej była rola w operze „The Fairy Queen” (H. Purcell), a w 2016 roku zadebiutowała w roli Belindy w operze „Dydona i Eneasz” (H. Purcell) w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Odgrywała również rolę Barbariny w „Weselu Figara” (W.A. Mozart), Marzi w operze „Arminio” (J.A. Hasse), Megaclesa w „L’Olimpiade” (A. Vivaldi) oraz w 2019 roku wcieliła się w postać Oenone w operze „Hippolyte et Aricie” (J.R. Rameau). Od dziesięciu lat rozwija swoje zainteresowanie muzyką filmową biorąc udział w Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie.


 

Łucja Jasińska

social media i public relation

media@royaloperafestival.com

KRAKÓW - MIASTO FESTIWALU

Związki Krakowa z operą sięgają roku 1628, kiedy to jedna z podwawelskich drukarni wydała pierwsze libretto operowe  w języku polskim. Od tego czasu opera cieszy się niesłabnącą sympatią krakowian, o czym świadczą wypełnione po brzegi sale Opery.  

Nie ma lepszego miejsca dla premiery Festiwalu jak Teatr Słowackiego, który od XIX w. zacnie służy temu gatunkowi muzyki. Spektakle operowe odbywały się na scenie miejskiego teatru dzięki przyjazdom do Krakowa zespołu Opery Lwowskiej, które miały miejsce regularnie w latach 1872-1918.

Nawiązanie do dawnej tradycji operowej Teatru Słowackiego, wystawianiem dzieł Gioacchino Rossiniego, jest z pewnością trafnym połączeniem genius loci z wybitnymi dziełami włoskiego kompozytora

KRAKÓW - MIASTO FESTIWALU

Związki Krakowa z operą sięgają roku 1628, kiedy to jedna z podwawelskich drukarni wydała pierwsze libretto operowe  w języku polskim. Od tego czasu opera cieszy się niesłabnącą sympatią krakowian, o czym świadczą wypełnione po brzegi sale Opery.  

Nie ma lepszego miejsca dla premiery Festiwalu jak Teatr Słowackiego, który od XIX w. zacnie służy temu gatunkowi muzyki. Spektakle operowe odbywały się na scenie miejskiego teatru dzięki przyjazdom do Krakowa zespołu Opery Lwowskiej, które miały miejsce regularnie w latach 1872-1918.

Nawiązanie do dawnej tradycji operowej Teatru Słowackiego, wystawianiem dzieł Gioacchino Rossiniego, jest z pewnością trafnym połączeniem genius loci z wybitnymi dziełami włoskiego kompozytora

Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach to miejsce spotkań młodych adeptów muzyki z mistrzami sztuki wykonawczej i kompozytorami, a także wybitnymi postaciami szeroko pojętej humanistyki. Piękna sala widowiskowa Centrum, mieszczącą 650 widzów, w czerwcu 2020 roku stanie się miejscem pracy dla Academii Belcanto organizowanej przez Stowarzyszenie Passionart w ramach drugiej edycji Royal Opera Festival. Lusławice to miejsce wymarzone dla naszych warsztatów operowych, których nauczycielami będą znakomici włoscy tutorzy.

LUSŁAWICE – MIASTO FESTIWALU

EDYCJA 2019
EDYCJA 2020

Ugo Guagliardo Orbazzano

Jest jednym z najbardziej rozchwytywanych basów w Europie, wykonujących muzykę barokową, klasyczną i belcanto. Ukończył klasę fortepianu i wokalu w Konserwatorium Vincenzo Bellini w Palermo. Debiutował w 2014 roku rolą Alidoro w La Cenerentola (G. Rossini) na Festiwalu w Salzburgu, największym letnim festiwalu muzyki i teatru w Europie, gdzie został pozytywnie oceniony zarówno przez krytyków jak i widownię. Odgrywał również rolę tytułową oraz Masetto w Don Giovanni (W.A. Mozart), Don Alfonso w Cosi fan tutte (W.A. Mozart), Colline w La boheme (Puccini), Blansac w La scala di seta (Rossini), Samuela w Un ballo in maschera (Verdi) i wiele innych. Występował w operach m.in. na Malcie, w Tokyo, Rzymie, Bolonii, Marsylii czy Tel Awiwie.


 

Maciej Drużkowski – baryton

Po ukończeniu Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie śpiewu solowego dr hab. Jacka Ozimkowskiego, doskonalił swoje umiejętności wokalne uczestnicząc w wielu kursach mistrzowskich oraz warsztatach wokalnych prowadzonych m. in. przez: prof. Ryszarda Karczykowskiego, Dariusza Grabowskiego, Paula Esswooda, dr Marka Rzepkę. Debiutował w 2009 r. rolą Achilla w operze Juliusz Cezar w Egipcie (G. F. Haendel). Następnie kreował m. in. partie: Schaunarda w Cyganerii (G. Puccini), Germonta w Traviacie (G.Verdi) oraz liczne solowe partie oratoryjne. W dorobku artystycznym ma liczne nagrania radiowe i płytowe w tym pierwsze w historii nagranie Mszy łacińskiej Des-dur Stanisława Moniuszki.


 

Katarzyna Guran - sopran

Z wyróżnieniem ukończyła klasę śpiewu wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Od tego czasu nieustannie doskonali swoje umiejętności wokalne pod okiem znakomitych profesorów. W 2010 roku zadebiutowała w koncertowym wykonaniu „Parsifala” Ryszarda Wagnera, pod batutą Gabriela Chmury jako jedna z Kobiet Kwiatów. Można ją było również usłyszeć w roli Papageny w Czarodziejskim flecie (W. A. Mozarta) w Operze Krakowskiej. Od 2014 r. współpracuje z Teatrem Muzycznym „IWIA” gdzie występuje w spektaklach i rewiach operetkowych. Wokalistka projektu „Nocą Umówieni”.


 

 

Bartłomiej Chorąży - tenor

Jego muzyczna droga rozpoczęła się od gry na altówce, jednak z biegiem czasu rozpoczął swoją karierę wokalną. Swoje umiejętności szkoli pod okiem dr hab. Jacka Ozimkowskiego, a także współpracuje z Dariuszem Grabowskim. W dorobku artystycznym można wyróżnić partie solowe w kantatach J.S. Bacha oraz Mszy Koronacyjnej C-dur W.A. Mozarta, jak również partie z oper Wesele Figara, Rigoletto czy Traviata. Występował podczas wielu festiwali m. in.: na Festiwalu Misteria Paschalia - wykonując dzieła z Polskiej i Angielskiej literatury baroku, Actus Humanus - wykonując dzieła Bartłomieja Pękiela, czy podczas Międzynarodowego Festiwalu im. G. G. Gorczyckiego – prezentując wraz z Ensemblem Cracow Royal Singers dzieła Polskich mistrzów muzyki barokowej.


 

Joanna Święszek – mezzosopran

Koncertuje w kraju i zagranicą jako solistka i kameralistka, specjalizująca się w repertuarze oratoryjno-kantatowym i pieśniach. Z wyróżnieniem ukończyła studia wokalne w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Agnieszki Monasterskiej oraz studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracuje na stałe z zespołem Octava Ensemble pod dyrekcją Zygmunta Magiery. Współpracuje również z zespołem Collegium Zieleński pod dyrekcją Stanisława Gałońskiego, z którym nagrała dzieła wszystkie Mikołaja Zieleńskiego, album nagrodzony Fryderykiem oraz L'Orphée D'Or, a także innymi zespołami, takimi jak Filharmonia Krakowska, Górecki Chamber Choir, Chór Polskiego Radia.



 

Claire Gascoin  - Ruggiero

Ta młoda francusko-holenderska mezzosopranistka już we wczesnym dzieciństwie odkryła, że kocha muzykę i teatr. Rozwijała swoje umiejętności w chórze dziecięcym Radio France w Paryżu, by następnie rozpocząć naukę i ukończyć ją z wyróżnieniem w Konserwatorium w Paryżu. W tym samym czasie odbył się jej debiut w dziele „L'incoronazione di Poppea” w roli Ottone. Jest rozchwytywaną wokalistką występującą nie tylko we Francji i Niemczech ale również w Holandii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii. Jej repertuar obejmuje dzieła takie jak: Oratoria i kantaty J.S. Bacha, partię w IX Symfonii Beethovena, czy Reqiuem Duruflé. Ponadto grała tytułową rolę Kopciuszka w „Cenerentoli” G. Rossiniego – dziecięcej wersji tej historii.


 

Patrick Kabongo – Argirio

Zamiłowany w muzyce już od dziecka, jednak to dopiero w trakcie studiów zaczął realizować swoją pasję. Jego marzenia związane ze śpiewem, a zarazem niesamowita muzyczna przygoda, rozpoczęła się po otrzymaniu stypendium w Royal Conservatory w Brukseli. Tam pod okiem Marcela Vanauda szkolił swój niesamowity głos. Na swoim koncie ma już wiele wielkich ról, wśród których należy wymienić: debiut jako Neron w L’incoronazione di Poppea (C. Monteverdi), Monostratosa w Die Zauberflöte (W.A. Mozart), Jano w Jenůfa (L. Janáček), Gugliema w Viva la Mamma (G. Donizetti) czy Gastona w operze Traviata (G. Verdi). W trakcie rozwoju swoich umiejętności współpracował ze znakomitymi nauczycielami, co zaowocowało osiągnięciem wielkiego sukcesu rolą główną w Le Comte Ory (G. Rossini), a co za tym idzie międzynarodowymi propozycjami współpracy.


 

Elisa Balbo – Amenaida

Jest jedną z najbardziej obiecujących młodych wokalistek operowych. Jej przepiękny, delikatny głos oraz zamiłowanie do muzyki sakralnej i symfonicznej, przełożyły się na wiele wspaniałych i docenianych przez krytyków wykonań. Jej profesjonalna, operowa kariera rozpoczęła się wraz z rolą Alice Ford w Falstaffie Verdiego, zaprezentowanej w ramach Ravenna Festival. Od tego czasu śpiewa główne role w operach Verdiego czy Pucciniego. Ponadto można było ją zobaczyć jako odtwórczynię: Anny Erisso w Maometto II (G. Rossini) czy Violetty w La traviata (G. Verdi). Śpiewała również u boku Andrei Bocellego oraz była solistką w trakcie gali poświęconej Luciano Pavarottiemu. Ukończyła Konserwatorium Giuseppe Verdiego w Mediolanie.


 

Nicola Pascoli – dyrygent

Zaczynał od gry na fortepianie, po czym rozpoczął naukę śpiewu w Konserwatorium „Benedetto Marcello” w Wenecji, w klasie Maestro Franco Ghitti, a ukończył z wyróżnieniem Konserwatorium „Jacopo Tomadini” u Udine. Jako tenor wykonywał współczesne kompozycje autorów we Włoszech, Francji, Anglii czy Holandii. Lecz nie tylko ze śpiewem związana jest jego muzyczna kariera. Uczestniczył w międzynarodowym kursie dyrygentury orkiestrowej w Mediolanie pod okiem Maestro Juliusa Kalmara. Właśnie dyrygentura jest jego aktualną pasją, jej poświęca najwięcej swojej uwagi. To zamiłowanie i praca nad swoimi umiejętnościami umożliwiła mu dyrygowanie wieloma wielkimi dziełami. Od wielu lat jest także dyrygentem chóralnym.


 

Marcin Wróbel - dyrygent

Doktor Sztuki kierunku Dyrygentura to w jego przypadku nie tylko sam tytuł. Dyrektor Artystyczny naszego festiwalu ma na swoim koncie kilkanaście zrealizowanych nagrań fonograficznych głównie na chór a cappella. Zdobył dzięki temu nagrodę Polskiego Przemysłu Fonograficznego  "Fryderyk" oraz  "L'Orphée d'Or", przyznawaną przez Académie du Disque Lyrique w Paryżu. Kierował Międzynarodowym Festiwalem Chórów Męskich "Krakowska wiosna", czego owocem było powołanie do istnienia Męskiego Zespołu Wokalnego Filharmoników Krakowskich. Prowadzi stałą działalność artystyczną, podróżując z muzyką do wielu zakątków świata, jak Stany Zjednoczone, Chiny, Japonia, Australia i większość krajów europejskich.


 

Ilaria Ribezzi – Isaura

Już w bardzo młodym wieku rozpoczęła naukę gry na fortepianie oraz śpiew. Uczyła się pod okiem mezzosopranistki B.M. Casoni co pozwoliło jej kontynuować naukę w Akademia del Coro Teatro Alla Scala w Mediolanie oraz wielu innych. Jest talent został dostrzeżony podczas „Międzynarodowego Konkursu Muzyki Sakralnej”, który wygrała. Ze swoim niesamowitym mezzosopranowym głosem mierzyła się już z różnym repertuarem zaczynając od muzyki dawnej (Vivaldi, Handel, Haydn, Mozart) po muzykę romantyczną i współczesną (Saint-Saens, Liszt). Wykonywała partie solistyczne w dziełach takich jak: Stabat Mater (Vivaldi), Paukenmesse (Haydn) czy w Dziewiątej symfonii (Beethoven). Współpracowała z wieloma wybitnymi dyrygentami w kraju oraz za granicą.


 

Diletta Scandiuzzi - Tankred

Jej kariera muzyczna rozwinęła się po zakończeniu studiów, które prowadziła na wielu kierunkach: gry na fortepianie, śpiewu, języków obcych oraz Tecniche Artistiche dello Spettacolo” na Uniwersytecie „Cà Foscari” w Wenecji. Rozpoczynała ją partiami solowymi jako sopranistka w „La sonnambula” jako Amina, „Le Nozze di Figaro w roli Susanny czy w „Die Zauberflöte” jako Papagena. Można było usłyszeń ją na deskach wielu wspaniałych teatrów, w wielu krajach: Francji, Chile, Japonii, Kanadzie. W trakcie pracy nad swoimi umiejętnościami, jej głos ewoluował w niesamowity mezzosopran. Od tego czasu jej kariera przyspieszyła i mogła kreować role: Despiny w „Così fan tutte”, Stephano w „Romeo i Julii”, Cherubino w „Le Nozze di Figaro” i wiele innych.    


 

Marek Pawełek – organista

Ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej w Krakowie na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej. Umiejętności gry na organach rozwijał pod kierunkiem prof. Andrzeja Białko. W 2015 zostały wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne jego opracowania kolęd, które zostały nagrane na płytę przez Chór Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W 2016 roku był głównym organistą podczas centralnych uroczystości Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Brał udział w wielu koncertach i festiwalach organowych organizowanych w całej Małopolsce. Realizując partie organów dokonał wielu nagrań fonograficznych muzyki solowej, chóralnej i kameralnej. Od 2016 pracuje w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej II stopnia.


Joanna Radziszewska-Sojka - sopran

Naukę śpiewu realizowała pod okiem profesorów zarówno w Polsce, jak i w Niemczech. Jest laureatką Trzeciego Międzynarodowego Konkursu Muzyki Dawnej „Canticum Gaudium”. Pierwszy występ na gruncie muzyki operowej była rola w operze „The Fairy Queen” (H. Purcell), a w 2016 roku zadebiutowała w roli Belindy w operze „Dydona i Eneasz” (H. Purcell) w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Odgrywała również rolę Barbariny w „Weselu Figara” (W.A. Mozart), Marzi w operze „Arminio” (J.A. Hasse), Megaclesa w „L’Olimpiade” (A. Vivaldi) oraz w 2019 roku wcieliła się w postać Oenone w operze „Hippolyte et Aricie” (J.R. Rameau). Od dziesięciu lat rozwija swoje zainteresowanie muzyką filmową biorąc udział w Festiwalu Muzyki Filmowej w Krakowie.


2019

Antonino Fogliani – dyrektor artystyczny

Jeden z najbardziej pasjonujących dyrygentów swojego pokolenia, uważany za jednego z czołowych dyrygentów bel canto. Karierę rozpoczynał od gry na fortepianie, po czym rozpoczął studia z dyrygentury u Vittorio Parisi w Konserwatorium Giuseppe Verdiego w Mediolanie. Był asystentem Maestra Gianluiga Gelmetta m. in. w londyńskim Covent Garden, w dziele Otello (G. Rossini). Prowadził wiele znakomitych orkiestr symfonicznych jak Orkiestra Narodowa Adkademii Santa Cecilia, Orkiestra Opery Rzymskiej, Orkiestra Teatru Municipal w Santiago de Chile, Sydney Symphony Orchestra czy Ensemble Orchestral de Paris. Jego wrażliwość muzyczna, błyskotliwość oraz zainteresowanie żywym teatrem sprawia, że od 2011 roku jest dyrektorem muzycznym Festiwalu Rossini in Wildbad.


 

Jochen Schönleber – reżyser

W pierwszych latach swojej działalności artystycznej, po ukończeniu studiów w Tübingen oraz stypendium w Neapolu, został asystentem rosyjskiego reżysera Juri Ljubimowa w Operze Narodowej w Stuttgarcie oraz Karlsruhe. Współpracował także z Helfridem Foronem, reżyserem teatralnym i pantomimy, jako jego asystent. Był kierownikiem produkcji Landeskunstwochen w Tübingen. Dzięki zdobytemu doświadczeniu, w latach 1987 – 1993 był odpowiedzialny za międzynarodowe koncerty i produkcje oper kameralnych w Sindelfingen. Wyreżyserował wiele sztuk teatralnych m.in. dzieła Becketta, Wolfa czy Schillera, a także operowych artystów takich jak Zimmermann, Henze, Rossini, Mayr, Meuerbeer czy Mercandante. Wiele z nich zostało zaprezentowanych w nowoczesnej odsłonie, w trakcie Festiwalu Rossini in Wildbad, którego jest dyrektorem artystycznym od 1992 roku. Jest również dyrektorem Akademii Bel Canto.


 

Filippo Morace

Urodzony w Neapolu bas - Filippo Morace – studiował w konserwatorium w Salerno. Swoją karierę muzyczną rozpoczął od ról w operach Dionizzetiego oraz Strawińskiego. Był zwycięzcą wielu krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych. Śpiewał główne role mi.in. w „Don Pasquale” Dionizettiego czy „Fidalba e Artabano” Ristoriego.


 

Silvia dalla Benetta

Obdarzona zadziwiającą siłą głosu i temperamentem muzycznym, Silvia dalla Benetta stała się jednym z najbardziej znanych współczesnych sopranów koloraturowych. Dzięki swej niesamowitej technice i naturalnym zdolnościom, z łatwością odnajduje się w najrozmaitszym repertuarze: od Mozarta po Pucciniego.  Szczególnie ceniona jest, zarówno przez krytykę, jak i publiczność, za doskonałe interpretacje dramatycznych ról Rossiniego.


 

Jose Miguel Perez Sierra

Hiszpański dyrygent, współpracujący z wiodącymi europejskimi orkiestrami i festiwalami muzycznymi. Był m.in. najmłodszym dyrygentem w całej kilkudziesięcioletniej historii prestiżowego Rossini Opera Festival w Pesaro. Od wielu lat związany jest również z ROSSINI in Wildbad – Belcanto Opera Festival. Uważany jest za jednego z najzdolniejszych dyrygentów swojego pokolenia.


 

 

Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie  – najważniejsza instytucja muzyczna Małopolski,  od 76. lat aktywnie upowszechniająca kulturę muzyczną w oparciu o pracę artystyczną orkiestry symfonicznej, chóru mieszanego, chóru chłopięcego i zespołów kameralnych – także w ramach koncertów organizowanych w odległych ośrodkach regionu. Jako ambasador kultury polskiej za granicą, zasłużyła się szczególnie wykonując dzieła Karola Szymanowskiego oraz Krzysztofa Pendereckiego, związanego przez lata z instytucją jako jej dyrektor artystyczny. W popularyzacji dzieł kompozytora zespoły filharmoniczne zapisały się licznymi prawykonaniami oraz nagraniami fonograficznymi. W ofercie artystycznej Filharmonii Krakowskiej, obok cotygodniowych koncertów symfonicznych i oratoryjnych, znaleźć  można Koncerty Uniwersyteckie, łączące muzykę kameralną z wykładami profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego, recitale mistrzowskie, a także szeroki wachlarz działań edukacyjnych dla najmłodszych melomanów.

 

Elisabetta, regina d'Inghilterra Gioachino Rossini / Elżbieta, królowa Anglii

4.07.2021, niedziela, godz. 18.00

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie

 

Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie


 

24-25 czerwca 2022
 

Libretto G. Bevilacqua-Aldobrandiniego do Adiny to historia zmuszonej do ślubu z kalifem niewolnicy, która z pomocą młodego Selima postanawia ratować się ucieczką. Kochankowie zostają schwytani, ale zakończenie okazuje się dla nich szczęśliwe. Adinę w 1818 roku zamówił u Rossiniego prefekt policji w Lizbonie, D.I. de Pina Manique, jako prezent dla pewnej sopranistki (prawdopodobnie L. Valesi). Premiera jednoaktówki odbyła się w Teatro de San Carlos w Lizbonie w 1826 roku. Po wielu latach zapomnienia, w 1964 roku Adina została wystawiona w Accademia Chigiana w Sienie.

Wykonawcy:

Armida – Fan Zhou

Rinaldo – Michele Angelini

Goffredo – Moisés Marin

Ubaldo - Moisés Marin

Carlo – Chuan Wang

Gernando – Patrick Kabongo

Eustazio - Chuan Wang

Idraotte – Jusung Gabriel Park

Astarotte - Jusung Gabriel Park

Dyrygent - José Miguel Perez Sierra

Orkiestra i Chór Mieszany Filharmonii Krakowskiej

Wykonawcy:

Adina – Iida Antola/Katarzyna Guran

Selimo – Hyunduk Kim

Califfo – Emmanuel Franco

Mustafa – Gökmen Sahin

Ali – Bartosz Jankowski

Dyrygent – Luciano Acocella

Współpraca muzyczna – Diego Ceretta

Reżyseria – Jochen Schönleber

Współpraca reżyserska - Emmanuel Franco

Marcin Wróbel - przygotowanie chóru

Chór Męski i Orkiestra Filharmonii Krakowskiej

 

 


Armida (wersja koncertowa)

3.07.2022, godz. 18.00 Sala Koncertowa Filharmonii Krakowskiej


 

 


Adina

24-25.06.2022, godz. 19.30 Sala Koncertowa Filharmonii Krakowskiej


 

9 lipca 2022
 
Wydarzenia na wzgórzu Golgota inspirowały wielu kompozytorów, w tym G. Rossiniego. Oparte na średniowiecznej sekwencji Stabat Mater powstało między 1831 a 1841 rokiem, na zamówienie Hiszpana M.F. Vareli. Kompozycja podzieliła też wielbicieli twórczości Rossiniego – stęsknionych za jego operami, pisanie których tak niespodziewanie porzucił. Po raz pierwszy Stabat Mater publiczność usłyszała w 1833 roku w Madrycie.
 
J. Haydn również jest autorem dzieł pasyjnych, ale przydomek Pasja, nadany jego Symfonii nr 49 z 1768 roku, nie pochodzi od kompozytora. W 1790 roku Symfonia nr 49 pojawiła się w repertuarze koncertu, zorganizowanego podczas Wielkiego Tygodnia w niemieckim mieście Schwerin. W okresie bezpośrednio poprzedzającym Wielkanoc muzyka świecka była tam zakazana i symfonię nazwano Pasją prawdopodobnie tylko dlatego, żeby móc ją wtedy wykonać. Tymczasem historia zapamiętała i utrwaliła przydomek, pod którym symfonia jest znana do dziś.

 


Koncert oratoryjny w Wadowicach:

Gioacchino Rossini, Stabat mater

Joseph Haydn, Symfonia nr 49 f-moll La Passione

09.07.2022, godz. 18.00 

Kościół św. Piotra Apostoła w Wadowicach


 

Wykonawcy:

Sopran – Serena Farnocchia
 
Alt – Aurora Faggioli
 
Tenor – Michele Angelini
 
Dyrygent – Antonino Fogliani
 
Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej

 

Wykonawcy:

Ermione – Serena Farnoccchia
Pirro – Moisés Marín
Oreste – Patrick Kabongo
Andromaca – Aurora Faggioli
Pilade – Chuan Wang
Fenicio - Jusung Gabriel Park
Cleone – Mariana Poltorak
Cefisà – Katarzyna Guran
Dyrygent – Antonino Fogliani
Asystent dyrygenta – Nicola Pascoli
Asystent muzyczny – Paolo Raffo
Reżyseria – Jochen Schönleber

10 lipca 2022

Historia opery pełna jest kobiet, które w imię miłości lub zemsty są gotowe do popełnienia nawet najbardziej okrutnych czynów. Tytułowa bohaterka Hermiony G. Rossiniego płonie nienawiścią do swojej rywalki Andromachy, z którą walczy o względy króla Pyrrusa. Dwuaktową Hermionę Rossini skomponował dla Teatro San Carlo w Neapolu, który mógł pochwalić się znakomitą orkiestrą i zespołem wokalistów. Premiera opery, która odbyła się w 1819 roku w Neapolu, zakończyła się kompletnym fiaskiem. Co więcej, nie wznowiono jej za życia Rossiniego, który sam określił Hermionę „małym, włoskim Wilhelmem Tellem” przewidując, że długo nie zostanie zaaprobowana przez publiczność i krytykę. Tak się też stało – na deski teatru oraz do łask widzów powróciła dopiero w 1977 roku, w Sienie.

 

 

 


Hermiona (wersja sceniczna)

10.07.2022, godz. 18.00 Sala Koncertowa Filharmonii Krakowskiej


 

3 lipca 2022
 

Gioacchino nie przepadał co prawda za tematyką fantastyczną, jednak pod naciskiem D. Barbei, który wystawieniem nowej opery chciał uświetnić ponowne otwarcie spalonego Teatro San Carlo w Neapolu, skomponował w 1817 roku trzyaktową Armidę do libretta G.F. Schmidta. Zakochany wówczas w pierwszej wykonawczyni tytułowej partii – hiszpańskiej sopranistce I. Colbran, która kilka lat później została jego żoną, Rossini szczególny nacisk położył na duety miłosne, ukazujące historię uczucia Armidy do wodza Rinalda.

  1. en

 

Oficjalny portal Royal Opera Festival

Fotografie na stronie SJ-Fotografia

Zdjęcia z Oper pochodzą z Festiwalu

w Bad Wildbad i są wykorzystane

dzięki uprzejmości Jochena Schönlebera.

Odwiedź

Małopolska

Passionart

Teatr w Krakowie

  1. en

Mapa

O nas

O Festiwalu

Partnerzy

Artyści

Aktualności

Archiwum

Lokalizacje

Bilety

Akademia

Program

Kontakt