Ideą przewodnią pierwszej edycji Royal Opera Festival jest połączenie w ramach jednego projektu muzycznego dwóch wielkich twórców operowych XIX wieku, Gioacchino Rossiniego i Stanisława Moniuszki. Choć obaj  wydają się pochodzić z bardzo odległych od siebie tradycji muzycznych, jednak rdzeniem każdego przejawu sztuki, a  muzyki w szczególności, jest czyste piękno, niezależne od kontekstu geograficznego i kulturowego, dlatego postanowiliśmy połączyć odbiór ich dzieł  w jednym miejscu. 201 lat temu po raz pierwszy w Polsce wystawiono operę Rossiniego. Była nią opera seria Tankred. 200 lat temu urodził się ojciec polskiej opery narodowej Stanisław Moniuszko, i z tej okazji Sejm RP ustanowił rok 2019  rokiem Moniuszki. Dwa wieki po polskiej premierze „Tankreda” będzie wspaniała okazja zobaczenia współczesnej wersji tej opery w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, w wykonaniu artystów światowej klasy. Drugim miastem festiwalowym stanie się Szczawnica, uzdrowisko wybrane nieprzypadkowo na miejsce poświęcone operom Rossiniego i Moniuszki. Będzie to nawiązanie do Bad Wildbad, kurortu w Szwarzwaldzie, gdzie włoski kompozytor często bywał.  Dzięki 9 letniej współpracy organizatora ROF, Stowarzyszenia Passionart, z Rossini in Wildbad Belcanto Opera Festival w Niemczech, imprezy o uguntowanej renomie i sławie w Europie, mamy możliwość  stworzenia przedsięwzięcia muzycznego o najwyższym poziomie artystycznym i światowej randze. Jesteśmy pewni, że Royal Opera Festival w Krakowie stanie się imprezą, o której z dumą i z zachwytem będą mówić miłośnicy muzyki tłumnie zapełniający jego sale koncertowe.

Ugruntowana od trzydziestu jeden lat pozycja festiwalu na mapie kulturalnej Niemiec i Europy.  Festiwal jest jednym z dwóch najważniejszych wydarzeń poświeconych twórczości Rossiniego na świecie, a jego najwyższa ranga artystyczna niezaprzeczalna. Festiwal odbywa się w przepięknym, położonym w Szwarzwaldzie kurorcie zdrojowym – Bad Wilbad (land Badenii-Witenbergii). Dyrektorem Generalnym Festiwalu jest znany w Europie niemiecki reżyser Jochen Schönleber, Dyrektor Artystyczny to znakomity Antonio Fogliani, wiodący obecnie na świecie dyrygent włoskiej opery. Światowej sławy soliści:

 

 

 

Zobacz

Rossini in Wildbad

BELCANTO OPERA FESTIVAL 2018

Pomysłodawcą Royal Opera Festival jest krakowskie Stowarzyszenie PASSIONART, które od 8 lat, w zgodzie ze swoją nazwą, z największym możliwym zaangażowaniem, organizuje duże i kameralne przedsięwzięcia kulturalne najwyższej próby.

Ida Fix organizacji, to kształtowanie wrażliwego społeczeństwa obywatelskiego w oparciu o działalność kulturalną i edukacyjną, a także wspieranie twórczości, pielęgnowanie tradycji, oraz popularyzowanie muzyki klasycznej. Dzięki ciekawej i zróżnicowanej formie przekazu organizowane przez PASSIONART wydarzenia obejrzało już kilkadziesiąt tysięcy widzów na terenie Polski i Europy.

Na przestrzeni lat zaufały nam liczne instytucje: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowe Centrum Kultury, Instytut Pamięci Narodowej, Urzędy Marszałkowskie Województw Małopolskiego, Podkarpackiego i Świętokrzyskiego, liczne renomowane festiwale i instytucje kultury.

O poziomie realizowanych przez PASSIONART produkcji, świadczą liczne nagrody i wyróżnienia. Dwa z nich napawają nas szczególną dumą. Działający przy Stowarzyszeniu zawodowy zespół Górecki Chamber Choir został dwukrotnie nominowany do nagrody Fryderyka: za album „Z pieśni kościelnych” Henryka Mikołaja Góreckiego, oraz we współpracy z Filharmonią Warminsko-Mazurską za album „Quo Vadis” Feliksa Nowowiejskiego.

Jesteśmy przekonani, że nasza najnowsza propozycja kulturalna zaspokoi Państwa oczekiwania i wpisze się w ideę konstytuującą Markę Małopolska: harmonijnie łącząc mądry i przemyślany produkt kulturalny na najwyższym poziomie skierowany do wysublimowanego widza z fantazją i polotem, jaki gwarantuje obcowanie ze sztuką, a zwłaszcza z opera.

Lokalizacje

Trudno znaleźć miejsce bardziej kojarzące się z operą niż Rzym, który niemal od początku wykształcenia się tego gatunku muzycznego należał do jej najważniejszych ośrodków. To właśnie tam w 1671 roku powstał jeden z pierwszych teatrów operowych na świecie. Również Gioacchino Rossini przez pewien czas był związany z tym miastem – skomponował kilka oper dla tamtejszego teatru.

Miejscem silnie związanym z muzyką jest też jeden z najstarszych rzymskich kościołów – bazylika Santa Maria in Trastevere, którego zabytkowe wnętrze charakteryzuje doskonała akustyka, podnosząca walory każdego odbywającego się w niej koncertu. Wieczne Miasto jest zatem miejscem idealnie wpisującym się w ideę Royal Opera Festival – łączącym operę, Rossiniego oraz Józefa Michała Poniatowskiego, który właśnie tutaj przyszedł na świat.

RZYM – MIASTO FESTIWALU

KRAKÓW - MIASTO FESTIWALU

Związki Krakowa z operą sięgają roku 1628, kiedy to jedna z podwawelskich drukarni wydała pierwsze libretto operowe  w języku polskim. Od tego czasu opera cieszy się niesłabnącą sympatią krakowian, o czym świadczą wypełnione po brzegi sale Opery.  

Nie ma lepszego miejsca dla premiery Festiwalu jak Teatr Słowackiego, który od XIX w. zacnie służy temu gatunkowi muzyki. Spektakle operowe odbywały się na scenie miejskiego teatru dzięki przyjazdom do Krakowa zespołu Opery Lwowskiej, które miały miejsce regularnie w latach 1872-1918.

Nawiązanie do dawnej tradycji operowej Teatru Słowackiego, wystawieniem dzieła Rossiniego Tankred, w dodatku w 201 rocznicę premiery tego spektaklu w naszym kraju, będzie z pewnością trafnym połączeniem genius loci z wybitnym dziełem włoskiego kompozytora.

Spektakle : „Tankred” Gioachino Rossiniego

Teatr Juliusza Słowackiego w Krakowie: 30 czerwca 2019 godz. 19.00


Koncerty z okazji 200 rocznicy urodzin Stanisława  Moniuszki w ramach pierwszej edycji

RoyalOperaFestival

Bazylika Franciszkanów w Krakowie: 21 czerwca 2019 godz. 20.00

Kościół pw. Świętego Wojciecha Biskupa i Męczennika w Szczawnicy: 29 czerwca 2019 godz. 19.00

WSTĘP WOLNY!

Msza F-Dur Józefa Michała Poniatowskiego

Rzym, Santa Maria in Trastevere: 23 czerwca, godz. 19.00


 

Druga lokalizacja Festiwalu, uzdrowisko Szczawnica, także nie jest przypadkowa. Stanowi swoistą oś symetrii dla Festiwalu Bad Wildbad, który przed laty ukształtował się w tym mieście na pamiatkę tam włoskiego kompozytora. Oba miasta więc mają rys bliźniaczy ze względu na ich kuracyjny charakter.

Polskie doświadczenia jasno pokazują, że publicznść docenia, a nawet uwielbia te kurorty, zwłaszcza w porze letniej, a wydarzenia kulturalne odbywające się w tym czasie cieszą się ogromną popularnością.

Szczawnica ma szansę, podobnie jak Krynica, rozwinąć skrzydła w dziedzinie popularyzacji muzyki klasycznej, a w perspektywie dalszej także i inne tereny Małopolski.

SZCZAWNICA - MIASTO FESTIWALU

Kontakt

O nas

Program

Artyści

ROF

Twój e-mail:
Treść wiadomości:
Wyślij
Wyślij
Formularz został wysłany — dziękujemy.
Proszę wypełnić wszystkie wymagane pola!

 

 

 

 

 

 

Katarzyna Coufał

public relations

pr@royaloperafestival.com

Partner Główny / Main Partner

Marszałek MAŁOPOLSKI Witold Kozłowski zaprasza

na I Edycję ROF

Rossini in Wilbad Belcanto Festival – Współpraca z Festiwalem o ugruntowanej renomie

Ugruntowana od trzydziestu jeden lat pozycja festiwalu na mapie kulturalnej Niemiec i Europy. Festiwal jest jednym z dwóch najważniejszych wydarzeń poświeconych twórczości Rossiniego na świecie, a jego najwyższa ranga artystyczna niezaprzeczalna. Znakomite wydawnictwa CD i DVD (współpraca z renomowaną firmą NAXOS). Transmisje radiowe i TV. Festiwal odbywa się w przepięknym, położonym w Szwarzwaldzie kurorcie zdrojowym – Bad Wilbad (land Badenii-Witenbergii). Dyrektorem Generalnym Festiwalu jest znany w Europie niemiecki reżyser Jochen Schönleber, Dyrektor Artystyczny to znakomity Antonio Fogliani, wiodący obecnie na świecie dyrygent włoskiej opery. Światowej sławy soliści.

Karolina Jacek

biuro festiwalowe

biuro@royaloperafestival.com

Mateusz Prendota

dyrektor Festiwalu

dyrektor@royaloperafestival.com

Antonella Colaianni – Tankred

Jej muzyczne doświadczenia rozpoczęły się  już w wieku 10 lat, gdy jako flecistka poznawała tajniki tego świata. Od 2003 roku rozpoczęła karierę wokalną, co skutkowało ukończeniem z wyróżnieniem Konserwatorium „Tito Schipa” w Lecce. Wspaniały głos Antonelli można było usłyszeć jako Mercedes w Carmen (G. Bizet), z którą wygrała 64 edycję Międzynarodowego Konkursu „A. Belli” w Spoleto. Ponadto odgrywała rolę Pippo w La Gazza Ladra (G. Rossini), Maddalenę w Rigoletto (G. Verdi) czy Suzuky w Madame Butterfly (G. Puccini). Wielokrotnie interpretowała również rolę Izabelii w Italiana in Algieri (G. Rossini). Rolą Ernestiny w dziele „L’equivoco Stravagante” tego samego twórcy zachwyciła zarówno krytyków jak i widownię.    


 

Antonella Colaianni – mezzosopran

Jej muzyczne doświadczenia rozpoczęły się  już w wieku 10 lat, gdy jako flecistka poznawała tajniki tego świata. Od 2003 roku rozpoczęła karierę wokalną, co skutkowało ukończeniem z wyróżnieniem Konserwatorium „Tito Schipa” w Lecce. Wspaniały głos Antonelli można było usłyszeć jako Mercedes w Carmen (G. Bizet), z którą wygrała 64 edycję Międzynarodowego Konkursu „A Belli” w Spoleto. Ponadto odgrywała rolę Pippo w La Gazza Ladra (G. Rossini), Maddalenę w Rigoletto jako (G. Verdi). Wielokrotnie interpretowała również rolę Izabelii we Italiana in Algieri (G. Rossini).


 

Marcin Wróbel

dyrektor artystyczny

dyrektorart@royaloperafestival.com

Ugo Guagliardo Orbazzano

Jest jednym z najbardziej rozchwytywanych basów w Europie, wykonujących muzykę barokową, klasyczną i belcanto. Ukończył klasę fortepianu i wokalu w Konserwatorium Vincenzo Bellini w Palermo. Debiutował w 2014 roku rolą Alidoro w La Cenerentola (G. Rossini) na Festiwalu w Salzburgu, największym letnim festiwalu muzyki i teatru w Europie, gdzie został pozytywnie oceniony zarówno przez krytyków jak i widownię. Odgrywał również rolę tytułową oraz Masetto w Don Giovanni (W.A. Mozart), Don Alfonso w Cosi fan tutte (W.A. Mozart), Colline w La boheme (Puccini), Blansac w La scala di seta (Rossini), Samuela w Un ballo in maschera (Verdi) i wiele innych. Występował w operach m.in. na Malcie, w Tokyo, Rzymie, Bolonii, Marsylii czy Tel Awiwie.


 

 

Diletta Scandiuzzi - Rugierro

Jej kariera muzyczna rozwinęła się po zakończeniu studiów, które prowadziła na wielu kierunkach: gry na fortepianie, śpiewu, języków obcych oraz Tecniche Artistiche dello Spettacolo” na Uniwersytecie „Cà Foscari” w Wenecji. Rozpoczynała ją partiami solowymi jako sopranistka w „La sonnambula” jako Amina, „Le Nozze di Figaro w roli Susanny czy w „Die Zauberflöte” jako Papagena. Można było usłyszeń ją na deskach wielu wspaniałych teatrów, w wielu krajach: Francji, Chile, Japonii, Kanadzie. W trakcie pracy nad swoimi umiejętnościami, jej głos ewoluował w niesamowity mezzosopran. Od tego czasu jej kariera przyspieszyła i mogła kreować role: Despiny w „Così fan tutte”, Stephano w „Romeo i Julii”, Cherubino w „Le Nozze di Figaro” i wiele innych.    


 

 

 

Maciej Drużkowski – baryton

Po ukończeniu Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie śpiewu solowego dr hab. Jacka Ozimkowskiego, doskonalił swoje umiejętności wokalne uczestnicząc w wielu kursach mistrzowskich oraz warsztatach wokalnych prowadzonych m. in. przez: prof. Ryszarda Karczykowskiego, Dariusza Grabowskiego, Paula Esswooda, dr Marka Rzepkę. Debiutował w 2009 r. rolą Achilla w operze Juliusz Cezar w Egipcie (G. F. Haendel). Następnie kreował m. in. partie: Schaunarda w Cyganerii (G. Puccini), Germonta w Traviacie (G.Verdi) oraz liczne solowe partie oratoryjne. W dorobku artystycznym ma liczne nagrania radiowe i płytowe w tym pierwsze w historii nagranie Mszy łacińskiej Des-dur Stanisława Moniuszki.


 

 

 

Katarzyna Guran - sopran

Z wyróżnieniem ukończyła klasę śpiewu wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Od tego czasu nieustannie doskonali swoje umiejętności wokalne pod okiem znakomitych profesorów. W 2010 roku zadebiutowała w koncertowym wykonaniu „Parsifala” Ryszarda Wagnera, pod batutą Gabriela Chmury jako jedna z Kobiet Kwiatów. Można ją było również usłyszeć w roli Papageny w Czarodziejskim flecie (W. A. Mozarta) w Operze Krakowskiej. Od 2014 r. współpracuje z Teatrem Muzycznym „IWIA” gdzie występuje w spektaklach i rewiach operetkowych. Wokalistka projektu „Nocą Umówieni”.


 

 

 

 

Bartłomiej Chorąży - tenor

Jego muzyczna droga rozpoczęła się od gry na altówce, jednak z biegiem czasu rozpoczął swoją karierę wokalną. Swoje umiejętności szkoli pod okiem dr hab. Jacka Ozimkowskiego, a także współpracuje z Dariuszem Grabowskim. W dorobku artystycznym można wyróżnić partie solowe w kantatach J.S. Bacha oraz Mszy Koronacyjnej C-dur W.A. Mozarta, jak również partie z oper Wesele Figara, Rigoletto czy Traviata. Występował podczas wielu festiwali m. in.: na Festiwalu Misteria Paschalia - wykonując dzieła z Polskiej i Angielskiej literatury baroku, Actus Humanus - wykonując dzieła Bartłomieja Pękiela, czy podczas Międzynarodowego Festiwalu im. G. G. Gorczyckiego – prezentując wraz z Ensemblem Cracow Royal Singers dzieła Polskich mistrzów muzyki barokowej.


 

 

Joanna Święszek – mezzosopran

Koncertuje w kraju i zagranicą jako solistka i kameralistka, specjalizująca się w repertuarze oratoryjno-kantatowym i pieśniach. Z wyróżnieniem ukończyła studia wokalne w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Agnieszki Monasterskiej oraz studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracuje na stałe z zespołem Octava Ensemble pod dyrekcją Zygmunta Magiery. Współpracuje również z zespołem Collegium Zieleński pod dyrekcją Stanisława Gałońskiego, z którym nagrała dzieła wszystkie Mikołaja Zieleńskiego, album nagrodzony Fryderykiem oraz L'Orphée D'Or, a także innymi zespołami, takimi jak Filharmonia Krakowska, Górecki Chamber Choir, Chór Polskiego Radia.


 

 

 

Marek Pawełek – organista

Ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej w Krakowie na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej. Umiejętności gry na organach rozwijał pod kierunkiem prof. Andrzeja Białko. W 2015 zostały wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne jego opracowania kolęd, które zostały nagrane na płytę przez Chór Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W 2016 roku był głównym organistą podczas centralnych uroczystości Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Brał udział w wielu koncertach i festiwalach organowych organizowanych w całej Małopolsce. Realizując partie organów dokonał wielu nagrań fonograficznych muzyki solowej, chóralnej i kameralnej. Od 2016 pracuje w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej II stopnia.


 

Claire Gascoin  - Isaura

Ta młoda francusko-holenderska mezzosopranistka już we wczesnym dzieciństwie odkryła, że kocha muzykę i teatr. Rozwijała swoje umiejętności w chórze dziecięcym Radio France w Paryżu, by następnie rozpocząć naukę i ukończyć ją z wyróżnieniem w Konserwatorium w Paryżu. W tym samym czasie odbył się jej debiut w dziele „L'incoronazione di Poppea” w roli Ottone. Jest rozchwytywaną wokalistką występującą nie tylko we Francji i Niemczech ale również w Holandii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii. Jej repertuar obejmuje dzieła takie jak: Oratoria i kantaty J.S. Bacha, partię w IX Symfonii Beethovena, czy Reqiuem Duruflé. Ponadto grała tytułową rolę Kopciuszka w „Cenerentoli” G. Rossiniego – dziecięcej wersji tej historii.


 

Patrick Kabongo – Argirio

Zamiłowany w muzyce już od dziecka, jednak to dopiero w trakcie studiów zaczął realizować swoją pasję. Jego marzenia związane ze śpiewem, a zarazem niesamowita muzyczna przygoda, rozpoczęła się po otrzymaniu stypendium w Royal Conservatory w Brukseli. Tam pod okiem Marcela Vanauda szkolił swój niesamowity głos. Na swoim koncie ma już wiele wielkich ról, wśród których należy wymienić: debiut jako Neron w L’incoronazione di Poppea (C. Monteverdi), Monostratosa w Die Zauberflöte (W.A. Mozart), Jano w Jenůfa (L. Janáček), Gugliema w Viva la Mamma (G. Donizetti) czy Gastona w operze Traviata (G. Verdi). W trakcie rozwoju swoich umiejętności współpracował ze znakomitymi nauczycielami, co zaowocowało osiągnięciem wielkiego sukcesu rolą główną w Le Comte Ory (G. Rossini), a co za tym idzie międzynarodowymi propozycjami współpracy.


 

Elisa Balbo – Amenaida

Jest jedną z najbardziej obiecujących młodych wokalistek operowych. Jej przepiękny, delikatny głos oraz zamiłowanie do muzyki sakralnej i symfonicznej, przełożyły się na wiele wspaniałych i docenianych przez krytyków wykonań. Jej profesjonalna, operowa kariera rozpoczęła się wraz z rolą Alice Ford w Falstaffie Verdiego, zaprezentowanej w ramach Ravenna Festival. Od tego czasu śpiewa główne role w operach Verdiego czy Pucciniego. Ponadto można było ją zobaczyć jako odtwórczynię: Anny Erisso w Maometto II (G. Rossini) czy Violetty w La traviata (G. Verdi). Śpiewała również u boku Andrei Bocellego oraz była solistką w trakcie gali poświęconej Luciano Pavarottiemu. Ukończyła Konserwatorium Giuseppe Verdiego w Mediolanie.


 

Nicola Pascoli – dyrygent

Zaczynał od gry na fortepianie, po czym rozpoczął naukę śpiewu w Konserwatorium „Benedetto Marcello” w Wenecji, w klasie Maestro Franco Ghitti, a ukończył z wyróżnieniem Konserwatorium „Jacopo Tomadini” u Udine. Jako tenor wykonywał współczesne kompozycje autorów we Włoszech, Francji, Anglii czy Holandii. Lecz nie tylko ze śpiewem związana jest jego muzyczna kariera. Uczestniczył w międzynarodowym kursie dyrygentury orkiestrowej w Mediolanie pod okiem Maestro Juliusa Kalmara. Właśnie dyrygentura jest jego aktualną pasją, jej poświęca najwięcej swojej uwagi. To zamiłowanie i praca nad swoimi umiejętnościami umożliwiła mu dyrygowanie wieloma wielkimi dziełami. Od wielu lat jest także dyrygentem chóralnym.


 

Antonino Fogliani – dyrektor artystyczny

Jeden z najbardziej pasjonujących dyrygentów swojego pokolenia, uważany za jednego z czołowych dyrygentów bel canto. Karierę rozpoczynał od gry na fortepianie, po czym rozpoczął studia z dyrygentury u Vittorio Parisi w Konserwatorium Giuseppe Verdiego w Mediolanie. Był asystentem Maestra Gianluiga Gelmetta m. in. w londyńskim Covent Garden, w dziele Otello (G. Rossini). Prowadził wiele znakomitych orkiestr symfonicznych jak Orkiestra Narodowa Adkademii Santa Cecilia, Orkiestra Opery Rzymskiej, Orkiestra Teatru Municipal w Santiago de Chile, Sydney Symphony Orchestra czy Ensemble Orchestral de Paris. Jego wrażliwość muzyczna, błyskotliwość oraz zainteresowanie żywym teatrem sprawia, że od 2011 roku jest dyrektorem muzycznym Festiwalu Rossini in Wildbad.


 

 

Jochen Schönleber – reżyser

W pierwszych latach swojej działalności artystycznej, po ukończeniu studiów w Tübingen oraz stypendium w Neapolu, został asystentem rosyjskiego reżysera Juri Ljubimowa w Operze Narodowej w Stuttgarcie oraz Karlsruhe. Współpracował także z Helfridem Foronem, reżyserem teatralnym i pantomimy, jako jego asystent. Był kierownikiem produkcji Landeskunstwochen w Tübingen. Dzięki zdobytemu doświadczeniu, w latach 1987 – 1993 był odpowiedzialny za międzynarodowe koncerty i produkcje oper kameralnych w Sindelfingen. Wyreżyserował wiele sztuk teatralnych m.in. dzieła Becketta, Wolfa czy Schillera, a także operowych artystów takich jak Zimmermann, Henze, Rossini, Mayr, Meuerbeer czy Mercandante. Wiele z nich zostało zaprezentowanych w nowoczesnej odsłonie, w trakcie Festiwalu Rossini in Wildbad, którego jest dyrektorem artystycznym od 1992 roku. Jest również dyrektorem Akademii Bel Canto.


 

Jochen Schönleber - reżyser

W pierwszych latach swojej działalności artystycznej, po ukończeniu studiów w Tübingen oraz stypendium w Neapolu, został asystentem rosyjskiego reżysera Juri Ljubimowa w Operze Narodowej w Stuttgarcie oraz Karlsruhe. Współpracował także z Helfridem Foronem, reżyserem teatralnym i pantomimy, jako jego asystent. Był kierownikiem produkcji Landeskunstwochen w Tübingen. Dzięki zdobytemu doświadczeniu, w latach 1987 – 1993 był odpowiedzialny za międzynarodowe koncerty i produkcje oper kameralnych w Sindelfingen. Wyreżyserował wiele sztuk teatralnych m.in. dzieła Becketta, Wolfa czy Schillera, a także operowych artystów takich jak Zimmermann, Henze, Rossini, Mayr, Meuerbeer czy Mercandante. Wiele z nich zostało zaprezentowanych w nowoczesnej odsłonie, w trakcie Festiwalu Rossini in Wildbad, którego jest dyrektorem artystycznym od 1992 roku. Jest również dyrektorem Akademii Bel Canto.


 

Diletta Scandiuzzi - Rugierro

Jej kariera muzyczna rozwinęła się po zakończeniu studiów, które prowadziła na wielu kierunkach: gry na fortepianie, śpiewu, języków obcych oraz Tecniche Artistiche dello Spettacolo” na Uniwersytecie „Cà Foscari” w Wenecji. Rozpoczynała ją partiami solowymi jako sopranistka w „La sonnambula” jako Amina, „Le Nozze di Figaro w roli Susanny czy w „Die Zauberflöte” jako Papagena. Można było usłyszeń ją na deskach wielu wspaniałych teatrów, w wielu krajach: Francji, Chile, Japonii, Kanadzie. W trakcie pracy nad swoimi umiejętnościami, jej głos ewoluował w niesamowity mezzosopran. Od tego czasu jej kariera przyspieszyła i mogła kreować role: Despiny w „Così fan tutte”, Stephano w „Romeo i Julii”, Cherubino w „Le Nozze di Figaro” i wiele innych. 


 

Maciej Drużkowski – baryton

Po ukończeniu Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie śpiewu solowego dr hab. Jacka Ozimkowskiego, doskonalił swoje umiejętności wokalne uczestnicząc w wielu kursach mistrzowskich oraz warsztatach wokalnych prowadzonych m. in. przez: prof. Ryszarda Karczykowskiego, Dariusza Grabowskiego, Paula Esswooda, dr Marka Rzepkę. Debiutował w 2009 r. rolą Achilla w operze Juliusz Cezar w Egipcie (G. F. Haendel). Następnie kreował m. in. partie: Schaunarda w Cyganerii (G. Puccini), Germonta w Traviacie (G.Verdi) oraz liczne solowe partie oratoryjne. W dorobku artystycznym ma liczne nagrania radiowe i płytowe w tym pierwsze w historii nagranie Mszy łacińskiej Des-dur Stanisława Moniuszki.


 

Katarzyna Guran - sopran

Z wyróżnieniem ukończyła klasę śpiewu wydziału wokalno-aktorskiego Akademii Muzycznej w Krakowie. Od tego czasu nieustannie doskonali swoje umiejętności wokalne pod okiem znakomitych profesorów. W 2010 roku zadebiutowała w koncertowym wykonaniu „Parsifala” Ryszarda Wagnera, pod batutą Gabriela Chmury jako jedna z Kobiet Kwiatów. Można ją było również usłyszeć w roli Papageny w Czarodziejskim flecie (W. A. Mozarta) w Operze Krakowskiej. Od 2014 r. współpracuje z Teatrem Muzycznym „IWIA” gdzie występuje w spektaklach i rewiach operetkowych. Wokalistka projektu „Nocą Umówieni”.


 

Bartłomiej Chorąży - tenor

Jego muzyczna droga rozpoczęła się od gry na altówce, jednak z biegiem czasu rozpoczął swoją karierę wokalną. Swoje umiejętności szkoli pod okiem dr hab. Jacka Ozimkowskiego, a także współpracuje z Dariuszem Grabowskim. W dorobku artystycznym można wyróżnić partie solowe w kantatach J.S. Bacha oraz Mszy Koronacyjnej C-dur W.A. Mozarta, jak również partie z oper Wesele Figara, Rigoletto czy Traviata. Występował podczas wielu festiwali m. in.: na Festiwalu Misteria Paschalia - wykonując dzieła z Polskiej i Angielskiej literatury baroku, Actus Humanus - wykonując dzieła Bartłomieja Pękiela, czy podczas Międzynarodowego Festiwalu im. G. G. Gorczyckiego – prezentując wraz z Ensemblem Cracow Royal Singers dzieła Polskich mistrzów muzyki barokowej.


 

Joanna Święszek – mezzosopran

Koncertuje w kraju i zagranicą jako solistka i kameralistka, specjalizująca się w repertuarze oratoryjno-kantatowym i pieśniach. Z wyróżnieniem ukończyła studia wokalne w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Agnieszki Monasterskiej oraz studia muzykologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Współpracuje na stałe z zespołem Octava Ensemble pod dyrekcją Zygmunta Magiery. Współpracuje również z zespołem Collegium Zieleński pod dyrekcją Stanisława Gałońskiego, z którym nagrała dzieła wszystkie Mikołaja Zieleńskiego, album nagrodzony Fryderykiem oraz L'Orphée D'Or, a także innymi zespołami, takimi jak Filharmonia Krakowska, Górecki Chamber Choir, Chór Polskiego Radia.


 

Przycisk

Marek Pawełek – organista

Ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej w Krakowie na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej. Umiejętności gry na organach rozwijał pod kierunkiem prof. Andrzeja Białko. W 2015 zostały wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne jego opracowania kolęd, które zostały nagrane na płytę przez Chór Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W 2016 roku był głównym organistą podczas centralnych uroczystości Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Brał udział w wielu koncertach i festiwalach organowych organizowanych w całej Małopolsce. Realizując partie organów dokonał wielu nagrań fonograficznych muzyki solowej, chóralnej i kameralnej. Od 2016 pracuje w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej II stopnia.

 

WYKONAWCY:

Dyrygent: Marcin Wróbel

Organy: Marek Pawełek

Katarzyna Guran, Sopran

Joanna Święszek, Alt

Bartłomiej Chorąży, Tenor

Maciej Drużkowski, Baryton

Górecki Chamber Choir

Prowadzenie: Katarzyna Coufał-Lenczowska

RZYM


Msza F-Dur Józefa Michała Poniatowskiego

Rzym, Santa Maria in Trastevere:

23 czerwca, godz. 19


Józef Michał Ksawery Poniatowski, niemal całkowicie dziś zapomniany kompozytor, stryjeczny prawnuk ostatniego króla Polski, przyszedł na świat w Rzymie w 1816. Początkowo w Italii, później w Paryżu, rozwijał swą twórczą karierę, a była ona imponująca. Nie dość wspomnieć, że to jeden z zaledwie trzech polskich kompozytorów, których dzieła gościła mediolańska La Scala. Był autorem 12 oper i wielu innych utworów, bardzo popularnych w jego czasach. Ich stylistyka jest mocno zbliżona do stylu Rossiniego, niektórzy badacze wręcz utrzymują, że włoski kompozytor co najmniej inspirował się pracami polskiego twórcy. Poniatowski część ze swych oper komponował dla siebie, a był obdarzony niesamowitym, wysokim, tenorowym głosem; niewielu mu współczesnych jest w stanie dosięgnąć jego możliwości.

Msza F-Dur jest jednym z dwóch zrekonstruowanych utworów Poniatowskiego. Utwór ten rozpisany na chór, solistów oraz orkiestrę symfoniczną, polską premierę miał w 2015 roku. W Rzymie usłyszeć go będzie można w wersji wcześniejszej - na chór, 4 solistów oraz organy.

TANKRED


Spektakle : „Tankred” Gioacchino Rossiniego

Teatr Juliusza Słowackiego w Krakowie:

30 czerwca 2019 godz. 19.00


Napisany u progu 1813 roku i w lutym tegoż roku wystawiony w weneckim Teatro La Fenice, był "Tankred" w twórczości Rossiniego pierwszym dziełem scenicznym prawdziwie dużego formatu i zarazem pierwszym, które przyniosło młodemu kompozytorowi autentyczną sławę. Dzieło to, wprowadzone zaledwie pięć lat później na scenę warszawskiego Teatru Narodowego przez Karola Kurpińskiego, który z miejsca poznał się na geniuszu Rossiniego, od tamtej pory jest wystawiane niezwykle rzadko w Polsce. Już same te fakty stanowią wystarczający powód, by starać się o przypomnienie (czy raczej - przedstawienie) "Tankreda" także dzisiejszym, polskim miłośnikom opery. Jeżeli ponadto dodać doborową obsadę wykonawców i znakomitych dyrygenta oraz reżysera, wyspecjalizowanych właśnie w muzyce Rossiniego, możemy ufać, że premiera opery seria „Tankred” nie przejdzie w Krakowie bez echa.

Rossini funkcjonuje zresztą w świadomości melomanów niemal wyłącznie jako twórca oper komicznych, a tymczasem prawie trzy czwarte Jego scenicznej twórczości to opery poważne. Jeżeli zaś są one dziś rzadko wystawiane, mało znane, to bynajmniej nie dlatego, by były od tych komicznych słabsze, ale dlatego, że są po prostu znacznie mniej popularne.

Warto więc się o nie upomnieć i promować tę część dorobku włoskiego mistrza z Pesaro.

Libretto do „Tankreda” napisał Gaetano Rossi i oparte zostało na tragedii Woltera pod tym samym tytułem. Reżyser spektaklu, Jochen Schönleber, dla krakowskiego spektaklu wybrał, z dwóch możliwych, pesymistyczne zakończenie opery, stworzone niegdyś dla Teatru w Ferrarze, gdzie w miejsce stereotypowego, szczęśliwego finału oglądąć będziemy przejmującą scenę śmierci Tankreda, ciężko rannego podczas bohaterskiej walki z Saracenami. Jochen Schönleber tym samym wersją tragiczną powróci do tradycji, do wspaniałej i oryginalnej sztuki Voltaire’a, gdzie romantyczne uczucia wypacza potęga władzy niszcząc piękne relacje międzyludzkie. Opera osadzona będzie w konkretnym czasie historycznym, choć „podana” widzom w nowoczesnym wydaniu, o czym zaświadczą także współczesne stroje dalekie od kostiumów historycznych. Bo „Tankred” to ponadczasowa opowieść, która mimo ponad dwóch wieków swego istnienia, porusza najczulsze struny widza, bo miłość-władza, władza-miłość, to dalej niczym oksymoron, przeciwstawne wartości.

Jesteśmy przekonani, że „Tankred” we współczesnej interpretacji niemieckiego reżysera będzie spektaklem wielkiej klasy europejskiej i zasłuży na miano niecodziennego wydarzenia artystycznego, utwierdzając w nas poczucie, że nasza natura jest niezmienna i nie podlegająca relatywizacji z biegiem czasu.

MONIUSZKO


Koncerty z okazji 200 rocznicy urodzin

Stanisława  Moniuszki w ramach pierwszej

edycji Royal Opera Festival.

Bazylika Franciszkanów w Krakowie:

21 czerwca 2019 godz. 20.00


Kościół pw. Świętego Wojciecha Biskupa

i Męczennika w Szczawnicy:

29 czerwca 2019 godz. 19.00

WSTĘP WOLNY!


„Wielkość w skromności.”

„Że ktoś jest na tyle głupi, że by się mną po stracie Chopina mógł pocieszać, to nie moja wina i nigdy siebie nie stawiałem obok jakiejkolwiek uprawnionej znakomitości europejskiej” – czytamy w jednym z listów Stanisława Moniuszki.

Taka wypowiedź niewątpliwie świadczy o ogromnej skromności kompozytora. Nie można jednak nie zauważyć i nie zaakcentować jego wielkiego wkładu w muzykę polską. Niebezpodstawnie bowiem okrzyknięty został twórcą narodowej opery polskiej, a także twórcą polskiej pieśni artystycznej.

Lata, w których żył (1819-1872) pełne były dramatycznych wydarzeń i represji w naszym kraju (m.in. Powstanie Listopadowe i Styczniowe). Każdy z twórców żyjących w tym czasie uważał za swój patriotyczny obowiązek służyć sztuką społeczeństwu. Moniuszko miał bardzo trudne zadanie – musiał dbać o poziom muzyki, delikatnie podkreślać w niej polskość i podsycać uczucia narodowe. Swoje pieśni pisał m.in. do tekstów polskich poetów, dzięki czemu społeczeństwo nie tylko poznawało narodowa literaturę, lecz również uczyło się jej na pamięć. Było to tym cenniejsze, że w owym czasie, na większej części terytorium Polski literatura ojczysta nie mieściła się w programie nauczania (jeśli w ogóle nie była zabroniona). Życie niestety narzucało Moniuszce bardzo skromne warunki życia i pracy. Nie miał do dyspozycji profesjonalnych muzyków i zespołów. Dodatkowo za każde bardziej skomplikowane harmonicznie dzieło krytyka nie szczędziła mu zarzutów i słów oburzenia. Chcąc sprostać realiom swoich czasów Moniuszko zmuszony był pisać na takie składy orkiestry jakie miał do dyspozycji, a także dostosować poziom techniczny i wykonawczy muzyki do artystów, z którymi pracował.

Dzieła Stanisława Moniuszki są znane szerokiej rzeszy artystów i chętnie wykonywane po dziś dzień. Są wśród nich opery („Halka”, „Hrabina”, „Straszny Dwór”), liczne pieśni (12 tomów Śpiewników Domowych), dzieła symfoniczne (uwertura koncertowa „Bajka”) i wiele innych.

Koncert z okazji 200 urodzin kompozytora, w ramach pierwszej edycji Royal Opera Festival jest wyjątkowy ponieważ będzie się skupiał na wyjątkowej urody utworach religijnych Moniuszki, które należą do mniej znanego jego dorobku twórczego.

Najbardziej rozbudowaną formą będzie „Msza łacińska Des-dur”, bardzo bogata w różnego rodzaju środki muzyczne, począwszy od imitacji, poprzez duety solistów, na fakturalnym zróżnicowaniu tekstu skończywszy. „Ecce lignum crucis” to motet w tonacji d-moll z „Mszy Piotrowińskiej”, wspaniały dialog pomiędzy czterogłosowym chórem a barytonem solo, obfitujący w wiele napięć harmonicznych i zmian dynamicznych. Pozostałe kompozycje to: motet „Agnus Dei” do słów Józefa Ignacego Kraszewskiego, „Bededictus”, „Do Boga”. „Psalm 137” oraz dwa preludia organowe, w których zostały wykorzystane tematy pieśni „Kto się w opiekę odda Panu swemu” i „Gorzkie Żale”.

Muzyka religijna Stanisława Moniuszki pełna jest natchnienia i uczuć. Bogata w różne odcienie emocjonalne i porywająca prostotą, przemawia do każdego, a dzięki swojej przystępności łatwo pozostaje z słuchaczem w jego pamięci. Bo prawdziwa wielkość zawiera się w skromności i szlachetnej prostocie.

 


Koncerty z okazji 200 rocznicy urodzin

Stanisława  Moniuszki w ramach pierwszej

edycji Royal Opera Festival.

Bazylika Franciszkanów w Krakowie:

21 czerwca 2019 godz. 20.00


Kościół pw. Świętego Wojciecha Biskupa

i Męczennika w Szczawnicy:

29 czerwca 2019 godz. 19.00

WSTĘP WOLNY!


Zobacz cennik

Zobacz cennik

OBSADA:

Reżyser: Jochen Schönleber

Dyrektor artystyczny: Antonino Fogliani

Dyrygent: Nicola Pascoli

Górecki Chamber Choir

Przygotowanie chóru: Marcin Wróbel

Orkiestra Symfoniczna Passionart

Akompaniatorzy: Agnieszka Ignaszewska

– Magiera i Wioletta Fluda

Światło: Adrianna Bystrzycka

Kostiumy: Claudia Möbius

SOLIŚCI:

Antonella Colaianni jako Tankred

Elisa Balbo jako Amenaida

Patrick Kabongo jako Argirio

Ugo Guagliardo jako Orbazzano

Claire Gascoin jako Isaura

Diletta Scandiuzzi jako Rugierro

 


Spektakle : „Tankred” Gioachino Rossiniego

Teatr Juliusza Słowackiego w Krakowie:

30 czerwca 2019 godz. 19.00


 


Msza F-Dur Józefa Michała Poniatowskiego

Rzym, Santa Maria in Trastevere:

23 czerwca, godz. 19


TANKRED

Napisany u progu 1813 roku i w lutym tegoż roku wystawiony w weneckim Teatro La Fenice, był "Tankred" w twórczości Rossiniego pierwszym dziełem scenicznym prawdziwie dużego formatu i zarazem pierwszym, które przyniosło młodemu kompozytorowi autentyczną sławę. Dzieło to, wprowadzone zaledwie pięć lat później na scenę warszawskiego Teatru Narodowego przez Karola Kurpińskiego, który z miejsca poznał się na geniuszu Rossiniego, od tamtej pory jest wystawiane niezwykle rzadko w Polsce. Już same te fakty stanowią wystarczający powód, by starać się o przypomnienie (czy raczej - przedstawienie) "Tankreda" także dzisiejszym, polskim miłośnikom opery. Jeżeli ponadto dodać doborową obsadę wykonawców i znakomitych dyrygenta oraz reżysera, wyspecjalizowanych właśnie w muzyce Rossiniego, możemy ufać, że premiera opery seria „Tankred” nie przejdzie w Krakowie bez echa.

Rossini funkcjonuje zresztą w świadomości melomanów niemal wyłącznie jako twórca oper komicznych, a tymczasem prawie trzy czwarte Jego scenicznej twórczości to opery poważne. Jeżeli zaś są one dziś rzadko wystawiane, mało znane, to bynajmniej nie dlatego, by były od tych komicznych słabsze, ale dlatego, że są po prostu znacznie mniej popularne.

Warto więc się o nie upomnieć i promować tę część dorobku włoskiego mistrza z Pesaro.

Libretto do „Tankreda” napisał Gaetano Rossi i oparte zostało na tragedii Woltera pod tym samym tytułem. Reżyser spektaklu, Jochen Schönleber, dla krakowskiego spektaklu wybrał, z dwóch możliwych, pesymistyczne zakończenie opery, stworzone niegdyś dla Teatru w Ferrarze, gdzie w miejsce stereotypowego, szczęśliwego finału oglądąć będziemy przejmującą scenę śmierci Tankreda, ciężko rannego podczas bohaterskiej walki z Saracenami. Jochen Schönleber tym samym wersją tragiczną powróci do tradycji, do wspaniałej i oryginalnej sztuki Voltaire’a, gdzie romantyczne uczucia wypacza potęga władzy niszcząc piękne relacje międzyludzkie. Opera osadzona będzie w konkretnym czasie historycznym, choć „podana” widzom w nowoczesnym wydaniu, o czym zaświadczą także współczesne stroje dalekie od kostiumów historycznych. Bo „Tankred” to ponadczasowa opowieść, która mimo ponad dwóch wieków swego istnienia, porusza najczulsze struny widza, bo miłość-władza, władza-miłość, to dalej niczym oksymoron, przeciwstawne wartości.

Jesteśmy przekonani, że „Tankred” we współczesnej interpretacji niemieckiego reżysera będzie spektaklem wielkiej klasy europejskiej i zasłuży na miano niecodziennego wydarzenia artystycznego, utwierdzając w nas poczucie, że nasza natura jest niezmienna i nie podlegająca relatywizacji z biegiem czasu.

 

 

MONIUSZKO

„Wielkość w skromności.”

„Że ktoś jest na tyle głupi, że by się mną po stracie Chopina mógł pocieszać, to nie moja wina i nigdy siebie nie stawiałem obok jakiejkolwiek uprawnionej znakomitości europejskiej” – czytamy w jednym z listów Stanisława Moniuszki.

Taka wypowiedź niewątpliwie świadczy o ogromnej skromności kompozytora. Nie można jednak nie zauważyć i nie zaakcentować jego wielkiego wkładu w muzykę polską. Niebezpodstawnie bowiem okrzyknięty został twórcą narodowej opery polskiej, a także twórcą polskiej pieśni artystycznej.

Lata, w których żył (1819-1872) pełne były dramatycznych wydarzeń i represji w naszym kraju (m.in. Powstanie Listopadowe i Styczniowe). Każdy z twórców żyjących w tym czasie uważał za swój patriotyczny obowiązek służyć sztuką społeczeństwu. Moniuszko miał bardzo trudne zadanie – musiał dbać o poziom muzyki, delikatnie podkreślać w niej polskość i podsycać uczucia narodowe. Swoje pieśni pisał m.in. do tekstów polskich poetów, dzięki czemu społeczeństwo nie tylko poznawało narodowa literaturę, lecz również uczyło się jej na pamięć. Było to tym cenniejsze, że w owym czasie, na większej części terytorium Polski literatura ojczysta nie mieściła się w programie nauczania (jeśli w ogóle nie była zabroniona). Życie niestety narzucało Moniuszce bardzo skromne warunki życia i pracy. Nie miał do dyspozycji profesjonalnych muzyków i zespołów. Dodatkowo za każde bardziej skomplikowane harmonicznie dzieło krytyka nie szczędziła mu zarzutów i słów oburzenia. Chcąc sprostać realiom swoich czasów Moniuszko zmuszony był pisać na takie składy orkiestry jakie miał do dyspozycji, a także dostosować poziom techniczny i wykonawczy muzyki do artystów, z którymi pracował.

Dzieła Stanisława Moniuszki są znane szerokiej rzeszy artystów i chętnie wykonywane po dziś dzień. Są wśród nich opery („Halka”, „Hrabina”, „Straszny Dwór”), liczne pieśni (12 tomów Śpiewników Domowych), dzieła symfoniczne (uwertura koncertowa „Bajka”) i wiele innych.

Koncert z okazji 200 urodzin kompozytora, w ramach pierwszej edycji Royal Opera Festival jest wyjątkowy ponieważ będzie się skupiał na wyjątkowej urody utworach religijnych Moniuszki, które należą do mniej znanego jego dorobku twórczego.

Najbardziej rozbudowaną formą będzie „Msza łacińska Des-dur”, bardzo bogata w różnego rodzaju środki muzyczne, począwszy od imitacji, poprzez duety solistów, na fakturalnym zróżnicowaniu tekstu skończywszy. „Ecce lignum crucis” to motet w tonacji d-moll z „Mszy Piotrowińskiej”, wspaniały dialog pomiędzy czterogłosowym chórem a barytonem solo, obfitujący w wiele napięć harmonicznych i zmian dynamicznych. Pozostałe kompozycje to: motet „Agnus Dei” do słów Józefa Ignacego Kraszewskiego, „Bededictus”, „Do Boga”. „Psalm 137” oraz dwa preludia organowe, w których zostały wykorzystane tematy pieśni „Kto się w opiekę odda Panu swemu” i „Gorzkie Żale”.

Muzyka religijna Stanisława Moniuszki pełna jest natchnienia i uczuć. Bogata w różne odcienie emocjonalne i porywająca prostotą, przemawia do każdego, a dzięki swojej przystępności łatwo pozostaje z słuchaczem w jego pamięci. Bo prawdziwa wielkość zawiera się w skromności i szlachetnej prostocie.

 

 

RZYM

Józef Michał Ksawery Poniatowski, niemal całkowicie dziś zapomniany kompozytor, stryjeczny prawnuk ostatniego króla Polski, przyszedł na świat w Rzymie w 1816. Początkowo w Italii, później w Paryżu, rozwijał swą twórczą karierę, a była ona imponująca. Nie dość wspomnieć, że to jeden z zaledwie trzech polskich kompozytorów, których dzieła gościła mediolańska La Scala. Był autorem 12 oper i wielu innych utworów, bardzo popularnych w jego czasach. Ich stylistyka jest mocno zbliżona do stylu Rossiniego, niektórzy badacze wręcz utrzymują, że włoski kompozytor co najmniej inspirował się pracami polskiego twórcy. Poniatowski część ze swych oper komponował dla siebie, a był obdarzony niesamowitym, wysokim, tenorowym głosem; niewielu mu współczesnych jest w stanie dosięgnąć jego możliwości.

Msza F-Dur jest jednym z dwóch zrekonstruowanych utworów Poniatowskiego. Utwór ten rozpisany na chór, solistów oraz orkiestrę symfoniczną, polską premierę miał w 2015 roku. W Rzymie usłyszeć go będzie można w wersji wcześniejszej - na chór, 4 solistów oraz organy.

SZCZAWNICA – MIASTO FESTIWALU

 

Druga lokalizacja Festiwalu, uzdrowisko Szczawnica, także nie jest przypadkowa. Stanowi swoistą oś symetrii dla Festiwalu Bad Wildbad, który przed laty ukształtował się w tym mieście na pamiątkę tam włoskiego kompozytora. Oba miasta więc mają rys bliźniaczy ze względu na ich kuracyjny charakter. Polskie doświadczenia jasno pokazują, że publiczność docenia, a nawet uwielbia te kurorty, zwłaszcza w porze letniej, a wydarzenia kulturalne odbywające się w tym czasie cieszą się ogromną popularnością. Szczawnica ma szansę, podobnie jak Krynica, rozwinąć skrzydła w dziedzinie popularyzacji muzyki klasycznej, a w perspektywie dalszej także i inne tereny Małopolski.

Spektakle : „Tankred” Gioachino Rossiniego

Teatr Juliusza Słowackiego w Krakowie: 30 czerwca

2019 godz. 19.00


Koncerty z okazji 200 rocznicy urodzin Stanisława

Moniuszki w ramach pierwszej edycji

RoyalOperaFestival

Bazylika Franciszkanów w Krakowie: 21 czerwca 2019

godz. 20.00

Kościół pw. Świętego Wojciecha Biskupa i Męczennika

w Szczawnicy: 29 czerwca 2019 godz. 19.00

WSTĘP WOLNY!

Witold Kozłowski

Marszałek Województwa Małopolskiego

Witold Kozłowski

Marszałek Województwa Małopolskiego

 

Zdjęcia z Oper pochodzą z Festiwalu w Bad Wildbad i są wykorzystanedzięki uprzejmości Jochena Schönlebera.